1.Глядзім па-беларуску
Можна пачаць з самага простага, з "Калыханкі", ранішніх праграм для малых на "Беларусь-3". А таксама перакладных мульцікаў на беларускай, напрыклад: «Шрэк", " Свінка Пэпі»
Не варта забываць і аб сцэне. Напрыклад, пра такія пастаноўкі ў Беларускім дзяржаўным тэатры юнага гледача:" Доктар Айбаліт", "Воўк і семера казлянят ", " Тэдзі"," Мая маленькая чарадзейка", "Пінокіа","Дзюймовачка"," Вяселы Роджар","Кошкін Дом".
2.Спяваем па-беларуску
Можна разам з рускамоўнымі развучваць і беларускія песенькі. Напрыклад, класічную «Маленькай елачцы холадна зімой» ў пер. В. Жуковіча «Ў лесе яліначцы холадна зімой»; песні з любімых мульцікаў, напрыклад, песня з м/ф «Лятучы галандзец» – «Не шанцуе нам, прынцэсам, не шанцуе!».
3.Малюем па-беларуску
Можна выкарыстоўваць чатырохрадкоўі і гульні пры маляванні. Напрыклад, «Кропка, кропка, побач – коскі. Ручкі, ножкі, агурочак-чалавек па свеце крочыць " , гэтак жа малюнкам дзіцяці можна даваць беларускія назвы:" Ялінка", "Кветка","Сонейка"," Вясёлка"," Мама, тата, я" і абмяркоўваць намаляванае на беларускай мове.
4.Гуляем па-беларуску
Хай гэта будзе сямейная гульня або Мова мамы і дочкі, або пераклад слоў ва ўжо знаёмых усім гульнях. Напрыклад, " Раз, два, тры, чатыры, пяць. Я іду цябе шукаць". Прачынацца па-руску "З добрай раніцай!", а засыпаць па-беларуску "Дабранач!». Навучыцца чыста па-беларуску чысціць зубы: "У мяне зубная шчотка, ёю зубы чышчу чотка! Хто не чысьціць зубы шчоткай, вырасьце бяззубай цеткай!». Падобнае можна знайсці ў кнізе А. Хадановіча " Нататкі таткі”
5. Прыглядаемся па-беларуску
Назвы вуліц, шыльды крам, рэклама на білбордах, гандлёвыя маркі і нават надпісы на майках міма праходзяць-беларускае слова можна сустрэць нават на запраўцы дзе заўгодна-галоўнае, прыгледзецца.
6.Чытаем па-беларуску
Па-беларуску можна пазнаёміцца з Віні-Пухам і Пэпі «Він-пых і ўсе-ўсе" «Піпі Даўгая панчоха", а таксама Мумі-тролямі і хобітамі, авечкай Адэляй, Брык і Шусей.
7.Запамінаем па-беларуску
Дзіцячы розум гнуткі і ўспрымальны.
8.Гаворым па-беларуску
З дзіцем можна абмяркоўваць, напрыклад, як прайшоў дзень ў дзіцячым садзе, наколькі была цікавай новая кніга або мультфільм, куды хадзілі на выхадных.
Гэтак жа можна завучваць з дзіцем асобныя беларускія словы. Напрыклад, з дапамогай картак, на якіх з аднаго боку пішацца беларускае слова, а на другім баку лепіцца малюнак. Захоўваць карткі лепш у канвертах, якія можна дастаць у транспарце, у чарзе і гуляць з дзіцем заўсёды, калі ўтворыцца вольны час, якое будзе карысна траціцца.
Яшчэ адзін спосаб вучыць словы-гэта падпісваць рэчы ў пакоі дзіцяці беларускімі словамі, г. зн. наляпляць стыкеры. Знаходзячыся з дзіцем у пакоі, кожны раз можна звяртаць яго ўвагу на стыкеры і зачытваць яму словы або слухаць самога дзіцяці, калі ён умее чытаць.
Спіс літаратуры:
1. Дубініна, Д.М. Знаёмства дзяцей дашкольнага ўзросту з творамі беларускай мастацкай літаратуры і фальклору: вучэб.-метад. дапам. для пед. работнікаў устаноў адукацыі, якія рэалізуюць адукац. праграму дашк. адукацыі, з беларус. і рус. мовамі навучання і выхавання / Д.М. Дубініна. – Мінск: Адукацыя і выхаванне, 2024. – 208 с.
2. Дубініна, Д.М. Знаёмства дзяцей дашкольнага ўзросту з творамі беларускай мастацкай літаратуры і фальклору: вучэб. нагляд. дапам. для ўстаноў адукацыі, якія рэалізуюць адукац. праграму дашк. адукацыі, з беларус. і рус. мовамі навучання і выхавання / Д.М. Дубініна. – Мінск: Адукацыя і выхаванне, 2024. – 44 арк. іл.